و چه جان سخت است مادر!!!!

عزيزم نفسم؛

يكي از بدترين سرماخوردگي هاي اين دو سال و دوماه رو هفته پيش با هم گذرونديم.

پسر خوشگلم بابا حميد ماموريت شمال بود من و تو هم خونه ماماني كه ديدم شب تو خواب تب كردي خلاصه شب رو به صبح رسونديم و من سه شنبه رفتم سركار با ماماني هم در تماس بودم و اوضاع احوالت رو چك مي كردم بابا حميد هم قرار بود عصر از ماموريت بياد خلاصه حال ندار و تب دار بودي ماماني هم بهت استامينوفن داده بود يك كمي آرومتر شده بودي.

تا دكتر خودت كه گرفتاريش زياد و بسيار شلوغه و خلاصه منصرف شديم دكتر عشقي هم رفته بود و خلاصه پيش دكتر رهبر رفتيم خدا رو شكر آبروداري كردي و زياد گريه نكردي دكتر معاينه كرد و گفت عفوني نيست و آنتي بيوتيك نمي خواد و فقط ويروسه ....

اما اين تب لعنتي تو رو ول نمي كرد من هم تقريبا چهار شب بالاسرت بيدار كه خدايي نكرده تبت بالا نره تو هم به جاي اينكه بهتر بشي هي بدتر سرفه ها خلطي تب ادامه دار و خلاصه كاملا بي اشتها...

ضمنا من هم چهارشنبه و هم شنبه رو پيشت موندم چون احساس مي كردم واقعا بهم نياز داري البته كه واقعا اين چند روز از خستگي و بيخوابي كم آوردم ...

خلاصه يه سر هم شنبه پيش دكتر عشقي رفتيم و گفت بالاخره آنتي بيوتيك مي خواد الان خدا روشكر دوشنبه است و شما بهتري ولي يك هفته هست كه درگير اين مريضي هستي و بعد از تو هم مامان مريض شده البته بابا هم تا حدودي مبتلا شده. راستي يه آزمايش خون كامل و مدفوع هم برات داديم كه انشاالله همه چيزت روي روال باشه...

الان هم كه پيش ماماني هستي و زحمتت رو دوش ماماني انشالله كه تو پسر خوب يك روز زحمتهاي ماماني رو جبران كني...

خوب غذا بخور مواظب خودت باش دوستت دارم تا بي نهايت